GESCHIEDENIS PEGASUS BRIDGE / Pegasus Bridge
Pegasus Bridge

Hefbrug van de Langste Dag

De inname van de brug over de Orne bij Ranville en van de brug over het kanaal van Caen bij Bénouville vormt ongetwijfeld de bekendste missie van de Zesde Britse Luchtlandingsdivisie. Honderdtachtig soldaten van het Britse regiment Oxs and Bucks, onder leiding van Major John Howard, namen de brug van Bénouville in beslag net nadat ze na middennacht, op 5 juni, op enkele meters afstand van de brug met zweefvliegtuigen waren geland. De inname van de brug over de Orne (gebouwd in 1871 door Gustave Eiffel) bij Ranville verliep net zo succesvol. In minder dan tien minuten was de missie geslaagd. Door de schadevrije inname van de bruggen konden de geallieerde versterkingstroepen doorstoten.

Aan het hoofd van de versterking stonden de Groene Baretten, onder leiding van generaal Lord Lovat, met voorop doedelzakspeler Bill Millin. Onder de Groene Baretten bevonden zich 177 Fransen onder leiding van commandant Kieffer.

Na de oorlog gaven de Fransen aan de brug over het kanaal van Caen de naam “Pegasus Bridge”, ter nagedachtenis aan de Britse soldaten die de brug hadden ingenomen en die op hun mouw het insigne van Pegasus droegen, het gevleugelde paard uit de Griekse mythologie. Dit insigne was gekozen door de Britse schrijfster Daphné du Maurier, echtgenote van generaal Frederick Browning, die de leiding had over alle luchtlandingstroepen tijdens de Tweede Wereldoorlog.

In 1961 werd de brug beroemd dankzij de film van Darryl Zanuck, “The Longest Day”.

De brug Pegasus Bridge werd in 1994 vervangen door een nieuwe brug en staat nu tentoongesteld in het park van het Pegasus Memoriaal.